Hitaskiftismekanisme: Flótandi nitrogendamparar nýta vanliga antin luft-bað ella vatn-baðsnið. Taka vit luft-baðislagið sum dømi, so rennur flótandi nitrogen úr goymslutanganum inn í eitt hitaskiftisrør, sum er útgjørt við finum ella spolum. Ytri veggurin á rørinum er í beinleiðis sambandi við luftina rundan um, sum virkar sum hitakelda, og flytur hita til flótandi køvievnið. Vegna ógvuliga lága kókipunktið hjá flótandi nitrogeni kann damping framvegis verða drivin av hitamuni sjálvt við lágum umhvørvishita (t.d. -20 stig ). Vatn-baðislagið hitar rørini við sirkulerandi heitum vatni ella dampi, sum er hóskandi til umhvørvi við lágum-hita ella umhvørvi við høgum-streymstøði.
Fasubroytingargongd: Meðan flótandi nitrogen rennur gjøgnum rørini, tekur tað hita upp og hitin hækkar stigvíst til kókipunktið, og fer síðani undir sterka damping. Rúmdin av køvievnisgassinum, sum verður framleidd við damping, víðkast skjótt (1 litur av flótandi køvievni kann dampa til umleið 696 litrar av køvievnisgassi). Trýstið skal stýrast við trýstreguleringstóli við damparaúttakið fyri at tryggja støðugt útgangsgass. Summir damparar eru eisini útgjørdir við einum forhitingarparti, sum forðar fyri, at flótandi nitrogen kemur beinleiðis inn í niðurstreymoyarútgerð og elvir til ís ella skaða.
Strukturell optimering: Nútímans damparar nýta eina integreraða sniðgeving, so sum ein vatnrættan ella loddrættan tankakonstruktión, við rørum, sum eru knýttar saman umvegis flensar fyri at minka um vandan fyri lekum. Innanhýsis hitaskiftisrør eru vanliga úr rustfríum stáli ella aluminiumslegering, og javna lág-hitamótstøðu og hitaleiðslu. Samlaði samlingarbygnaðurin ger tað lættari at flyta og seta upp, og ger hann hóskandi til býttar gassveitingarskipanir á verksmiðjum, hotellum, skúlum og øðrum líknandi umstøðum.